براي بررسي آثار پيش از تاريخ ايران از آغاز تا پايان دوره استقرار در روستاها مي توان ايران را به قسمتبراي بررسي آثار پيش از تاريخ ايران از آغاز تا پايان دوره استقرار در روستاها مي توان ايران را به قسمتهاي مختلف طبيعي –فرهنگي زير تقسيم كرد كه عبارتند از :
1- منطقه ي جنوب غرب و شمال جنوب غرب –خوزستان و دهلران
2- منطقه غرب – كرمانشاه
3- منطقه شمال غرب –آذربايجان
4- منطقه شمال ايران –سواحل درياي مازندران و گيلان
5- منطقه شمال شرق –دشت گرگان و خراسان
6- منطقه فلات مركزي و حاشيه كوير
7- منطقه جنوب –جلگه فارس
8- منطقه جنوب شرق –كرمان و مكران
9- منطقه شرق –سيستان و بلوچستان
آثار فرهنگي پيش از تاريخ ايران را در مناطق محدوده ي طبيعي – فرهنگي معين شده ي فوق به اجمال در ادوار
مختلف فرهنگي زير مورد بررسي قرار خواهيم داد .
1- دوران جمع آوري غذا : كه در اين دوره انسان براي بر آورده كردن نياز غذايي از طريق جمع آوري در حركت دائم بود و آنچه رابدست مي آورد بلا فاصله مصرف مي كرد .
2- دوران گرد آوري غذا: طي اين دوره انسان هنوز ازطريق جمع آوري غذا نيازهاي غذايي خود را برآورده مي كرد ولي مقداري از غذاي تهيه شده را براي يك مدت محدود و معين ذخيره مي كرد در اين دوره انسان مفهوم ذخيره كردن را دريافته بود و آن را بكار مي بست .
3- دوران استقرار موقت و فصلي :گاهي با كوچ از نقطه اي به نقطه ديگر و بطور مرتب طي سال همراه بودكه علاوه بر گرد اوري خوراك درصد محدودي از مواد غذايي مورد نياز نيز توليد مي شد ولي توليد غذا مراحل اوليه را طي مي كرد .
4- دوران استقرار كامل در روستاها : در اين دوره اجتماعات دريك محل و در تمام طول سال مستقر مي شدند و علاوه بر تهيه ي غذا از طريق مختلف قسمت اعظم نيازهاي غذايي را از طريق كشاورزي و دامداري توليد مي كرد و در امر شناسايي منابع جديد غذايي به تجربيات خود مي افزودند .
از آنجا كه "داشت" نقش عمده اي را در توليد غذا از طريق كشاورزي به عهده دارد شايد بي مناسب نباشد چنانچه استقرار در يك محل را كه منجر به ايجاد روستا ها شد نتيجه مستقيم توليد غذا از طريق كشاورزي (يا حداقل توليد قسمت اعظم مواد غذايي مورد نياز را از طريق كشاورزي ) تصور كنيم .