شهرستان طبس با پنج هزار و ۷۸۱ کیلومترمربع وسعت، بزرگترین شهرستان کشور

است. این شهرستان دارای سه بخش «مرکزی»، «دیهوک» و «دستگردان» و

سه شهر «طبس»، «دیهوک» و «عشق‌آباد» و هشت دهستان به نامهای پیر

حاجات، گلشن، منتظریّه، نخلستان، دیهوک، کویر، دستگردان و کوه یخاب است.

باغ گلشن یکی از بناهای زیبا و تاریخی شهرستان است که قدمت آن به دوره

افشاریه و زندیه بر می‌گردد و دارای هشت هکتار مساحت و در بخش مرکزی

طبس واقع شده است این بنا در فهرست آثار ملی کشور نیز به ثبت رسیده است.

سابقه بنای کهن دژ که به دوران قبل از اسلام می‌رسد نیز از دیگر آثار شهرستان

می باشد.آب گرم مرتضی علی نیز به عنوان اثری طبیعی و همچنین طاق شاه

عباسی در شهرستان پذیرای مسافران نوروزی می باشد.آبگرم مرتضی علی

در محدوده روستای ییلاقی «خرو»، در درون «کال سردر»، در ۲۵ کیلومتری شرق

طبس واقع است و مبدأ آبی که اغلب مزارع و باغات طبس را مشروب می‌کند،

از این ناحیه منشأ می‌گیرد و از طریق نهر آبی به طبس منتقل می‌شود.با یک

پیاده روی ۳۵ دقیقه‌ای خلاف مسیر آب، به چشمه‌های متعدد آب که به درون

دره سرازیر می‌شوند، می‌رسیم که بزرگترین آنها با آبی گرم به حمام مرتضی

علی معروف است. بالاتر از این چشمه، طاق بند شاه عباسی است. اين

سد تاریخی از آجر و به ارتفاع ۲۸ تا ۳۰ متر بنا شده است.

 کوتاه شود

قلعه فلک ‌الافلاک- دوره ساسانی (خرم آباد)

فلک‌ الافلاک قلعه‌ای‌ تاریخی در مرکز شهر خرم‌آباد در استان لرستان است. فلک الافلاک با نام قلعه دوازده برجی هم شناخته می‌شود. قلعه فلک الافلاک بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر خرم آباد و در نزدیکی رودخانه خرم آباد قرار گرفته و چشمگیرترین اثر تاریخی و گردشگری درون شهر خرم آباد است.
این قلعه با نام‌های گوناگونی در طول زمان شناخته شده است. دژ شاپورخواست، قلعه خرم آباد، دوازده برجی و کاخ اتابکان از آن جمله‌اند. قلعه خرم آباد از دوره قاجار به بعد با نام فلک الافلاک ضبط شده است. با توجه به اینکه ممکن است دوازده برجی، اشاره‌ای به دوازده برج فلکی باشد، ممکن است نام فلک الافلاک نیز از همین جا ریشه گرفته باشد.

فلک‌ الافلاک دارای هشت برج دو حیاط مستطیل شكل می باشد. ارتفاع بلندترین دیوار تا سطح تپه 5/22 متر و مساحت كلی آن 5300 متر مربع است. پلان بنا به صورت هشت ضلعی نامنظم است. ورودی آن در جبهه شمالی و در برج جنوب غربی ساخته شده است كه عرض آن 10/2 و ارتفاع آن 3 متر است. در ساخت این بنا از مصالحی چون خشت، آجر،‌ سنگ و ملات استفاده شده است.
از زمان برپایی بنا در عهد ساسانی تا دوره های متاخر الحاقاتی به آن اضافه شده است (به خصوص در دوره صفوی و قاجاری). این اثر همان دژ معروف شاپورخواست می باشد كه در تاریخ ذكر شده است. از قرن ششم هجری پس از ساخته شدن شهر جدید خرم آباد این قلعه نیز بنام خرم آباد معروف شد. احتمالا نام فلك الافلاك در دوره قاجار بر آن اطلاق شده است.

این بنا به شماره 883 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و اكنون به عنوان موزه باستانشناسی، مردم شناسی و آزمایشگاه مرمت اشیا و چایخانه سنتی از آن استفاده می شود

فلسفه رقص کوردی به روایت دیاکونوف ( کتاب تاریخ ماد )

در سال 612 قبل از میلاد ، امپراتوری ماد به رهبری هوخشتره ، نینوا را از تسخیر آشوریان که برای مادها همیشه دردسر ساز بودند ، درآورد و امپراتوری خود را گسترش داد .. پس از اتمام جنگ ، پادشاه ماد ( هوخشتره ) از فرماندهان خود خواست چگونگی جنگ را برای وی به صورت پانتومیم شرح دهند .. چون بردن سلاح به کاخ پادشاهی ممنوع بود ، برای تشریح جنگ فرمانده اول به جای شمشیر ، از دستمال قرمز رنگی استفاده کرد و چگونگی جنگ را برای پادشاه تشریح کرد .. فرمانده اول که همان ( چوپی کیش ) نام گرفت ، دست تمام سربازان خود را گرفت که نماد همبستگی و وفاداری سربازانش به همدیگر است .. نخست با رقصی آهسته که امروزه آن را ( گه ریان ) مینامند ، شروع کرد و این یعنی ما جنگ را آهسته شروع کردیم .. سپس با ( هه لگرتن ) ریتم رقص را تند تر نمود و این یعنی که ما سریعا به سمت دشمن حمله بردیم .. در میان رقص که حماسی ترین رقص تاریخ است ، چندین نوع دیگر وجود دارد از جمله (سه پا ) که یک پا به عقب رفته و سریعا دو پا به جلو برداشته میشود و به این معناست که اگر ما در جنگ یک قدم ، عقب نشینی کردیم ، در نهایت سریعا دو قدم به جلو رفتیم .. همچنین نوعی دیگربه نام (شه لان شه لان ) در میان رقص کوردی وجود دارد که چوپی کیش پای راستش میلنگد ولی سپس به یکباره رقص را تند مینماید و این یعنی اگر در جنگ زخمی شدیم ، خیلی زود بهبود یافتیم و باز به سوی دشمن هجوم بردیم .. هوخشتره پادشاه امپراتوری ماد ، فرمان داد که این آیین را در همه ی مراسم ها به ویژه بعد از فتوحات و شادیها به کار بندند تا حماسه ی جنگ و پیروزی امپراتوری ماد بر دشمنان فراموش شود

 

پارچه مينو در ري و پارچه ديبا شوشتر

مسجد جامع اصفهان 156 طرح اوليه و شيستان مسجد و اختلاف درجه قبله و در 226 ساخته شدن مسجد بزرگ در قرن چهارم اضافه كردن رواق در دوره آل بويه و قرن چهارم و پنجم چهار ايواني شدن در قرن هشتم دو طبقه كردن رواق هاي رو به صحن در سده سوم آتش سوزي در مسجد اصفهان

ساخت گنبد از چهار ضلعي به شش ضلعي

برد پارچه راه راه كتاني و فراز پارچه هاي پر نقش و نگار

بر روي فرازها (بغدادي )مدينه الاسلام نوشته مي شد

شكل گيري نقوش اسليمي بر روي پارچه از دوران مغول

ادامه مطلب